Het verhaal van Mohamed

‘We zien de waarde van zelfstandigheid.’

Mohamed el Hassani, Projectleider Daadkr8 en Gouden Mannen

Ik ben geboren in Marokko en kwam als peuter naar Nederland. Mijn ouders waren relatief modern, maar de rolverdeling was helder: mijn vader stond aan het hoofd van het gezin, mijn moeder zorgde voor huis en kinderen. Toen mijn vader door ziekte arbeidsongeschikt raakte en mijn moeder wilde gaan werken, hield schaamte hen tegen. Hij kon niet verdragen dat anderen zouden zien dat hij thuiszat terwijl zij het inkomen verdiende.

Dit patroon herken ik ook tijdens de gesprekken bij Daadkr8 en Gouden Mannen. Veel mannen worstelen met angst voor de omgeving, om te falen of hun positie te verliezen. Niet uit kwade wil, maar uit onzekerheid. Precies daarover gaan we met elkaar in gesprek tijdens de sessies Huis van Vroeger, Huis van Nu.


Zaadjes planten
Bij mannen van mijn generatie zie ik een positieve beweging. Veel van ons zien de waarde van economische zelfstandigheid en van samen verantwoordelijkheid dragen. Tóch speelt geld nog vaak een rol. Van wie is het inkomen? Wie beslist? Nog steeds hoor ik verhalen waarin het hele inkomen op één hoop moet, en de man het geld beheert. Dat kan niet meer in deze tijd.

Tijdens de dialoogbijeenkomsten planten we zaadjes. Door verhalen te delen en taboes bespreekbaar te maken. In de groep gebeurt veel. En ook daarbuiten, dat een man die stil was tijdens de bijeenkomst na afloop fluistert: “Mag ik je even apart spreken?” Dan komt het verhaal en kunnen we er samen mee aan de slag.

Een brug naar meer gelijkwaardigheid
Een belangrijk onderdeel van onze aanpak is de dialoog tussen mannen en vrouwen. In een kring  spreken we over vroeger en nu: over rollen, werk, geld, opvoeding en geloof. Zo slaan we een brug; niet alleen tussen de mannelijke en vrouwelijke perspectieven, maar ook tussen tradities en moderniteit, tussen het verleden en de toekomst. Veel vrouwen geven tijdens de bijeenkomsten aan dat economische zelfstandigheid voor hen meer is dan inkomen alleen. Het staat voor autonomie, gelijkwaardigheid in het gezin en de vrijheid om niet volledig afhankelijk te zijn van hun partner.

Schaamte en controledrang doorbreken
In de gesprekken wordt de schaamte rond deze thema’s langzaam doorbroken. Ook mannen die eerst terughoudend zijn, durven hun kwetsbaarheid te tonen. Sommige mannen geven aan dat ze worstelen met de veranderende rol van vrouwen: ‘Hoe kan ik de baas zijn als ik geen controle heb over de financiën?’ Samen ontdekken we dat echte controle niet gaat over macht, maar over samenwerking en communicatie. Hierover praten met elkaar kan verandering brengen in de manier waarop ze naar hun rol als man en kostwinner kijken.

Vertrouwen in de toekomst
Ik zie dat er steeds meer sprake is van een partnerschap tussen man en vrouw, waarbij beide zich gewaardeerd en gelijkwaardig voelen. Zelf ben ik vader van een zoon en een dochter. Met hen doe ik het anders dan mijn vader het met mij deed. We praten aan tafel: over keuzes, over zelfstandigheid en over gevoelens. Als ik naar mijn kinderen kijk, heb ik vertrouwen in de toekomst. Hun generatie zal weer verder gaan dan de mijne: met minder angst, minder schaamte en meer vanzelfsprekendheid als het gaat om de economische zelfstandigheid van vrouwen.


Mijn oproep
Tegen alle mannen wil ik zeggen: wees niet bang om jezelf te onderzoeken. Kijk naar jezelf en ga aan de slag met de onzekerheid die je voelt. En praat met je vrouw, júist als het moeilijk is. En tegen professionals: laat mannen deel zijn van de oplossing. Niet als probleemgroep, maar als partners in verandering. Maak het veilig, laagdrempelig en menselijk. Dan gebeurt er iets moois.